Σαπούνι

  • Η ανακάλυψη του σαπουνιού και η χρήση του ως καθαριστικού δεν έγιναν ταυτόχρονα. Οι αρχαίοι πολιτισμοί χρησιμοποιούσαν το σαπούνι σαν ένα είδος φάρμακου για τις πληγές και σαν καλλυντικό των μαλλιών.

  • Σε πήλινες πινακίδες των Σουμέριων του 2.500  π.χ , βρίσκονται οι πρώτες μαρτυρίες για το σαπούνι. Σύμφωνα με αυτές τα μάλλινα ρούχα πλένονταν με ένα είδος σαπουνιού από στάχτη – νερό και λάδι από το φυτό κασία.

    Σύμφωνα με τον Πλίνιο, το 600 π.χ οι Φοίνικες χρησιμοποιούσαν σαπούνι από λίπος κατσίκας και στάχτη ξύλων.

  • Στην αρχαία Αίγυπτο, για καθαρισμό σώματος και ρούχων χρησιμοποιούσαν ένα μείγμα από ζωικό και φυτικό λίπος καθώς και αλκαλικά άλατα.

  • Σύμφωνα με τον Ρωμαϊκό μύθο στην περιοχή “Maint Sapo”, η οποία έδωσε την ονομασία της στο σαπούνι, η δυνατή βροχόπτωση παρέσυρε στον ποταμό Τίβερη ζωικό λίπος και στάχτες από τις θυσίες ζώων που είχαν πραγματοποιηθεί στο όρος. Οι κάτοικοι της περιοχής που έπλεναν τα ρούχα τους στις όχθες του ποταμού ανακάλυψαν τον νέο τρόπο καθαρισμού.

  • Salpo, είναι το όνομα που του σαπουνιού για τους Κέλτες. Ήταν ένα μείγμα από ζωικά λίπη και στάχτες φυτών

    Στην Ευρώπη, η περιοχή της Μασσαλίας είναι αυτή που περνά πρώτη στην παραγωγή σαπουνιού από ζωικά λίπη και ελαιόλαδο. Διατηρεί αυτή την θέση από τον 9ο μέχρι και το 19ο αιώνα.

    Στη συνέχεια η Γένοβα και η Βενετία παίρνουν στα χέρια τους το εμπόριο του σαπουνιού.

    Στην Γερμανία η παραγωγή σαπουνιού είναι σχεδόν άγνωστη ως το 15ο αιώνα.

    Στα τέλη του 12ου αιώνα οι πρώτοι σαπουνωποιοί εμφανίζονται στη Βρετανία..

  • Στην Ελλάδα η  σαπωνοποια  είναι άμεσα συνδεδεμένη με την παραγωγή ελαιόλαδου. Η ανοδική της πορεία ξεκινά το 17ο αιώνα  και συνεχίζεται κατά τον 18ο αιώνα. Οι περιοχές που έχουν την μεγαλύτερη παραγωγή λαδιού είναι και αυτές που φιλοξενούν τις πρώτες μονάδες κατασκευής σαπουνιού. Πελοπόννησος, Κρήτη, Μυτιλήνη και Αττική. Οι περισσότερες από αυτές τις βιομηχανίες  ανήκαν αρχικά σε Τούρκους – Γάλλους και Βρετανούς.

  • Τα νοικοκυριά στην Ελλάδα έφτιαχναν μόνα τους σαπούνι που χρησιμοποιούσαν. Ο πολτός του λαδιού και  των άλλων συστατικών χυνόταν σε ξύλινα πατώματα ή έμπαινε σε ξύλινα καλούπια. Στέγνωνε και στη συνέχεια κοβόταν σε κομμάτια.

Slideshow Image 1
Slideshow Image 2
Slideshow Image 3
Slideshow Image 4
Slideshow Image 5
Slideshow Image 6
Slideshow Image 7
Slideshow Image 8